Masterclass για το νέο μου βιβλίο σε Φεστιβάλ κινηματογράφου στη Νορμανδία

Πλησιάζουν οι μέρες για το Festival À l'Est du Nouveau 2-11 February 2018, όπου με το Series Balkans & τον Constantin Stakos, θα κάνουμε ένα masterclass με θέμα το νέο μου βιβλίο, που θα γίνει και σενάριο.

To "Μαύρο φυλαχτό" ταξιδεύει στην Πρέβεζα

    Όπου ξανά θα "περπατήσουμε αργά στην προκυμαία"... 

Το "Μαύρο φυλαχτό" αυτοπαρουσιάζεται...

 Aν σας βγάλει ο δρόμος, περάστε μια βόλτα το Σάββατο στις 8 μμ από το Έναστρον βιβλιοκαφέ (Σόλωνος 101) να μιλήσουμε για το νέο μου βιβλίο. Ερωτήσεις, σχόλια και κουβεντούλα πάνω στη μαγική διεργασία της δημιουργίας είναι ευπρόσδεκτα.

Το "Μαύρο φυλαχτό" παρουσιάζεται στην Πανηπειρωτική

"Μαύρο φυλαχτό", η παρουσίαση στην Αθήνα

Σας καλώ στην παρουσίαση του νέου μου βιβλίου στο PUBLIC (Καραγεώργη Σερβίας 1, Πλ. Συντάγματος, Αθήνα) στην αίθουσα εκδηλώσεων (5ος όροφος). Για το βιβλίο θα μιλήσoυν ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Διονύσης Μαρίνος και ο συγγραφέας Θανάσης Σκρουμπέλος. 

Πέμπτη 09/03/2017 19:00 μμ

Δείτε video από την παρουσίαση του βιβλίου, όπως τα κατέγραψε ο Ναπολέων Ροντογιάννης για το www.giannena-e.gr

https://youtu.be/5noCHi8osmQ

https://youtu.be/WmhZzRVRcFI

https://youtu.be/t90-3VPKQ8s

https://youtu.be/bK_PDgCifEg

https://youtu.be/gkqj_e9ow5o

https://youtu.be/_kxpLPpPaeI

https://youtu.be/QksCg7lql5A

Κριτικές για το "Μαύρο φυλαχτό"

Πατώντας στο όνομα του κάθε κριτικού μπορείτε να ταξιδέψετε και στην κριτική που έχει γράψει:

Καλλιόπη Κριτικού στην Ηuffingtonpost

Τέσυ Μπάιλα στο Culturenow.gr

Γιώτα Παπαδημακοπούλου στο culture21century.gr

Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη στο bookia.gr

Φίλιππος Φιλίππου στο fractal.gr

Γιάννης Παπαγιάννης στο fractal.gr

Κώστας Τραχανάς στο books.matia.gr

Δάνης Κουμασίδης στις Αναγνώσεις της Κυριακάτικης Αυγής

Τζούλια Γκανάσου στο Βακχικόν

Διώνη Δημητριάδου στο Booktour

Βιβή Γεωργαντοπούλου στη Λέσχη Ανάγνωσης του "Degas"




Και μερικές συνεντεύξεις:

Στον M. Hulot (Lifo) 

Στον Δημήτρη Μαστρογιαννίτη (Athens Voice)

Στον Κώστα Στοφόρο (Δρόμος)

Στον Πιερή Παναγή (Ο φιλελεύθερος Κύπρου)

Η αρχή από το "Μαύρο Φυλαχτό"

Ταξιδεύοντας για την πολιτεία των Κορφών*

 καλοκαίρι, 1797

Εδώ, στο βράχο που στέκομαι, στην άκρη του γκρεμού, την πάτησε κάτω ο άντρας της με το γόνατο στο λαιμό, σαν να ’ταν προβατίνα για σφάξιμο και γύρω όλο το χωριό να κοιτάει.

Κι αυτή, γυναίκα όμορφη, ψηλή και κορδωμένη   −πρωτοξαδέρφη την είχα απ’ την μεριά του πατέρα− σερνόταν τρομαγμένη πια στην κόψη του γκρεμού. Μάταια προσπαθούσε να του ξεφύγει. Ανήμπορη και βουβή κάτω στο χώμα, τον κοίταγε και εκλιπαρούσε με κλαμένα μάτια. Το βλέμμα της χαμένο στη σκόνη που σήκωναν τα τσαρούχια του άντρα της. Τσαρούχια δίχως φούντα. Οι φούντες είναι για τις γιορτές και τις εκκλησιές του κάμπου, δεν χωρούν σε σφαγές στα κατσάβραχα του Σουλίου.

 «Δεν κρένεις τώρα, ωρή, κατάπιες τη γλώσσα σου;» αντήχησε στα βράχια η βραχνή φωνή του και την άρπαξε απ’ τα μαύρα της μαλλιά, που άστραφταν στον ήλιο. «Όταν έχωσες τον διάολο κάτω απ’ την ποδιά σου, έμεινες μουγκή; Κρίνε τώρα ό,τι έχεις μέσα σου, μίλα πριν σε πάρει το ποτάμι…»

Ακόμα η αγριοφωνάρα του τρυπώνει στον ύπνο μου και με ξυπνά. Γιατί τότε κιότεψα, δεν μίλησα. Έτρεμα σαν αμούστακο προσπαθώντας να βαστάξω τη θεια να μη σωριαστεί. Λύγισε η έρμη, μαυροφορέθηκε κι έκλαιγε για τη μικρή της κόρη.

Στέκαμε όλοι άπραγοι σε σχήμα μισοφέγγαρου και κοιτούσαμε το χαλασμό. Φουστανελάδες με βλέμμα υγρό και τις σπάθες κρεμασμένες στο πλάι, γυναίκες με λευκά τσεμπέρια στα μαλλιά και μωρά παιδιά που έσκουζαν τρομαγμένα στην ποδιά της μάνας. Κι οι μαυροφορεμένες γριές με τους ρόζους στα χέρια, σταυροκοπιούνταν μπρος στα κυπαρίσσια.

Όλοι άπραγοι. Αδερφό δεν είχε. Κι εγώ, ο πρωτοξάδερφος, δεν έβγαλα μιλιά.

Μου ’ρθε, θυμάμαι, η μυρωδιά ρόδου που ’βαζε στα μαλλιά της, κι ύστερα η μύτη της άνοιξε κι έτρεχε, το αίμα της λέκιασε το χώμα. Το μύρισα, ο νους μου θόλωσε. Πήρα βαθιά ανάσα να ’ρθω στα συγκαλά μου και πισωπάτησα αντί να κάνω μπρος να του φωνάξω: «Όπα, ως εδώ!»

Ο άντρας της σκούπισε με τα χοντρά του δάχτυλα τον ιδρώτα απ’ το κούτελό του, σήκωσε το βλέμμα και μας κοίταξε. Η ματιά του ήταν κόκκινη. Μεσημέρι μες στο κατακαλόκαιρο κι ήταν μούσκεμα απ’ το λιοπύρι, μα μου φάνηκε δακρυσμένος.

Έλυσε γύρω απ’ τη μέση του το σακί. Την πάτησε στο στήθος. Την έκανε ένα με τη γη και με δυο τρεις σβέλτες κινήσεις την έχωσε μέσα. Εκείνη ακόμα δεν έβγαζε μιλιά, μονάχα έσκουζε. Σαν να ’τανε μουγκή του μιλούσε με τα μάτια, για να την λυπηθεί.

Το χέρι του όμως ήταν σταθερό, λες κι έχωνε τον Αλή πασά στο σακί. Την έραψε μέσα. Βελονιά τη βελονιά. Κι εκείνη η καψερή μονάχα τότε ξέσπασε:

«Συγχώρα με, Λάμπρο μ’… συγχώρα με, τη δόλια».

Ο Λαμπρο-Βέλιος όμως τη σήκωσε ψηλά να τη δει όλο το χωριό μες στο σακί κλεισμένη, να κλωτσάει, να χτυπιέται, να μουρμουράει μια προσευχή. Η θεια λύγισε και γονάτισε δίπλα μου, έσκυψα κοντά της. Σκούπισα το δακρυσμένο μούτρο μου στην πουκαμίσα να μην με δουν οι χωριανοί να κλαίω σαν γυναικούλα και τον ξανακοίταξα.

Στα αλήθεια ήταν κι εκείνος δακρυσμένος. Την αγαπούσε, ο έρμος, αλλά έδωσε μια μ’ όλη του τη δύναμη και την πέταξε κάτω στο φαράγγι. Να πάρει τη μοιχαλίδα ο αφρισμένος ποταμός, να την πνίξει στη θάλασσα.

Ξαδέρφη μου ήταν. Αίμα μου. Θυμάμαι τούτα κι ακόμα με πονάει, όμως τι να ’κανα; Αυτοί ήταν οι νόμοι στα βουνά μας. Αν πήγαινα κόντρα θα μ’ έτρωγε το Σούλι κι ήμουν νέος πολύ για να φαγωθώ. Της είχα πει να βιαστεί να ακολουθήσει βράδυ εκείνον που στα κρυφά αγάπησε. Εκείνος πρόφτασε και το ’σκασε στον κάμπο. Θα ’χε σωθεί, δεν μ’ άκουσε.

«Άιντε, Μάρκο, τι έπαθες και μαρμάρωσες; Είδες άγγελο με ουρά φιδιού;» μου φώναξε ο Γιώργης που κατέβαινε σαν κατσίκι το φαράγγι στα σκοτάδια. «Βιάσου, θα μας βρει ο ήλιος!»

Άφησα πίσω τον βράχο που χάθηκε η ξαδέρφη μου, ξόρκισα τη θύμησή της, άνοιξα το βήμα και τον ακολούθησα στους γκρεμούς. Όσο κι αν το ’θελα να φύγω μακριά απ’ τους χαλασμούς, σύντομα θα ’ρχόμουνα για δεύτερη φορά σ’ ανάλογη κατάσταση. Κι ακόμα χειρότερη. Μύριες φορές πιο πάνω.

---

Απ’ τα βουνά του Σουλίου ξεκινήσαμε σαν σκοτείνιασε και θέλαμε κοντά επτά ώρες περπάτημα για να φτάσουμε στην Πάργα κι από κει ποιος ξέρει ακόμα πόσες για τους Κορφούς. Μάθαμε πως οι Φραντσέζοι του Βοναπάρτη χάλασαν τους Βενετούς, πήραν το νησί και το ’χαμε έγνοια μην μείνουμε από συμμάχους. [...]

*Η Κέρκυρα όπως τη λέγανε τότε.

ΥΓ. Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν τις πρώτες 80 σελίδες του βιβλίου στο site των εκδόσεων Ψυχογιός.

Πώς μου προέκυψε το "Μαύρο Φυλαχτό"

Μαθαίνοντας ότι κατάγομαι από ένα ορφανό που έχασε τους γονείς του στη σφαγή των Σουλιωτών στο Ζάλογγο, ήταν αναπόφευκτο κάποια στιγμή να γράψω ένα μυθιστόρημα για το Σούλι. Είναι που ο Καζαντζάκης έγραψε τον Καπετάν Μιχάλη του και είπε λόγια με βάθος στην Αναφορά στον Γκρέκο. Είναι που, αν δε σκάψεις μέσα σου, αν δε βρεις τις ρίζες, ποτέ δε θα μάθεις ποιος στ’ αλήθεια είσαι. Ως άνθρωπος. Και ως γένος. Κι αν δεν ξέρεις ποιος στ’ αλήθεια είσαι, χάνεσαι στη δίνη της εποχής. Όπως και η χώρα.

Όμως το Μαύρο φυλαχτό δεν είναι ιστορικό εγχειρίδιο, ούτε αυτοβιογραφικό κείμενο. Είναι ιστορικό μυθιστόρημα. Και μόλις διάβασα στο διδακτορικό της Β. Ψιμούλη για τους Σουλιώτες πως όταν κάποιος σκότωνε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες για εκδίκηση να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά, συγκλονίστηκα.

Η συνειδητοποίηση ότι η γυναίκα ήταν κάτι ιερό για τους Σουλιώτες με συντάραξε. Δεν ήταν μόνο το Ζάλογγο και τα πελώρια αγάλματα στην κορυφή του βουνού που από μικρός θαύμαζα. Όταν μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, στα Γιάννενα, τα χαρέμια ήταν γεμάτα σκλαβωμένες χανούμισσες, οι γυναίκες στο Σούλι θεωρούνταν πολύ σημαντικές. Συχνά εκπροσωπούσαν τις φάρες όταν είχαν διαφορές και η ξακουστή Τζαβέλαινα με τις υπόλοιπες γυναίκες του Σουλίου πρωτοστάτησαν στη νίκη των Σουλιωτών τη δεύτερη φορά που τους επιτέθηκε ο Αλή πασάς. Θα έγραφα, λοιπόν, για τις γυναίκες που έγραψαν Ιστορία.

Κι επειδή το κουσούρι της αστυνομικής πλοκής το είχα από τα πρώτα μου μυθιστορήματα –επηρεασμένος όμως πολύ περισσότερο από τον Σοφοκλή και τον Σαίξπηρ απ’ ό,τι από τον αστυνόμο Μπέκα– αμέσως κατάλαβα ότι η ιδιαιτερότητα της σουλιώτικης βεντέτας θα μου έδινε πλούσια πλοκή. Θα έγραφα λοιπόν ένα ιστορικό μυθιστόρημα με αφηγηματικό κορμό θρίλερ μυστηρίου. Ακολουθώντας τον δρόμο του Ουμπέρτο Έκο και του Πάτρικ Ζίσκιντ.

Στην έρευνα που ακολούθησε, έμαθα επίσης ότι εκείνος που έγραψε το βιβλίο από το οποίο αντλούμε τις περισσότερες πληροφορίες για τους Σουλιώτες ήταν ο Χριστόφορος Περραιβός. Ο τελευταίος Έλληνας που είδε ζωντανό τον Ρήγα Φεραίο. Και κάπως έτσι το παζλ έδεσε ολότελα. Οι ιδέες του Ρήγα και οι Σουλιώτες ήταν κοντά· από εκείνους σκόπευε να ξεκινήσει την επανάσταση του γένους.

Βενετοκρατούμενα Επτάνησα και Πάργα και Πρέβεζα, οι Γάλλοι επαναστάτες φτάνουν με νέες ιδέες και ιδανικά, ενώ λίγο πιο κει τα Γιάννενα των Οθωμανών και το ελεύθερο Σούλι. Όχι, δεν ήταν απλώς ο πόλεμος ενός πασά με κάποιους ληστές. Ήταν μια κοσμογονία.

Ο Βοναπάρτης βάζει φωτιά στα φουστάνια των γαλαζοαίματων της Ευρώπης, οι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης εφαρμόζονται στην Κέρκυρα, κι εγώ θα έγραφα την ιστορία του Μάρκου. Θα έγραφα για εκείνον, τον αθώο άνθρωπο σε φοβερές εποχές, που η ευστροφία και η μουσική τον γλιτώνουν από τα δεινά, αλλά ως πότε. Που του παίρνει τα μυαλά ο έρωτας για μια όμορφη Κερκυραία και το χρέος της δολοφονημένης αδερφής τον κατατρέχει. Και τότε ξεσπά ο τελευταίος πόλεμος με τον Αλή πασά.

Δέκα χρόνια από τη ζωή του Μάρκου, ντελικάτου εραστή και μουσικάντη. Κάλπικος Σουλιώτης σε ηρωικές εποχές. Τότε που ιδρύθηκε και το πρώτο ελληνικό κρατίδιο έπειτα από αιώνες, η περίφημη Επτάνησος Πολιτεία. Όπου ο Καποδίστριας πρωτοστατεί. Και οργανώνει το πρώτο μεγάλο αντάμωμα των οπλαρχηγών από όλη την Ελλάδα για να προστατέψουν τη Λευκάδα από τον Αλή πασά. Κι ήταν όλο αυτό για μένα ένα όμορφο ταξίδι. Εκεί όπου ξεκίνησαν όλα. Πίσω στον χρόνο. Μέσα μας.

Πρώτη δημοσίευση εδώ.

Αρχές Φεβρουαρίου κυκλοφορεί το νέο μου βιβλίο: Μαύρο Φυλαχτό

Είναι ιστορικό μυθιστόρημα με αφηγηματική δομή θρίλερ-μυστηρίου. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:

1797 Η αριστοκρατία των Βενετών καταρρέει στα Επτάνησα και η δημοκρατία των Γάλλων καταφθάνει μαζί με νέες ιδέες και ιδανικά. Η Γαλλική Επανάσταση εξαπλώνεται.

Το Κριτήριο των οπλαρχηγών στέλνει τον Μάρκο κατάσκοπο του Σουλίου στην Κέρκυρα, για να μάθει αν οι Γάλλοι έρχονται σαν φίλοι ή εχθροί. Ο Αλή πασάς παραμονεύει. Όπλα του Μάρκου, οι γνώσεις που αποκόμισε στις ξακουστές σχολές των Ιωαννίνων, η ευστροφία και η μουσική. Αχίλλειος πτέρνα του, η έλλειψη θάρρους, αν και Σουλιώτης. Φιλοξενείται στο αρχοντικό του μεγαλέμπορα σιορ Μάντακα, όπου μαγεύεται απ 'την αρχόντισσα και την κόρη της, γυναίκες που αποπνέουν φραντσέζικο αέρα. Παριζιάνικα αρώματα και Σούλι: δυο κόσμοι συγκρούονται μέσα του · δυο κόσμοι όπου οι γυναίκες γράφουν Ιστορία.

Στην Κέρκυρα ο Μάρκος εμποτίζεται με τις ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης που εφαρμόζονται στο νησί και γίνεται φίλος με τον Περραιβό, τον τελευταίο Έλληνα που είδε ζωντανό τον Ρήγα Φεραίο. Όμως ένας φόνος τον γυρίζει πίσω. Κι όταν κάποιος χάλαγε γυναίκα στο Σούλι, όφειλες να σκοτώσεις τέσσερις άντρες από τη φάρα του φονιά για να έρθει το αίμα στα ίσα. Ο Μάρκος μυρίζει αίμα και πισωπατά.

Τότε ο Αλή πασάς ορμά στο Σούλι κι ο Μάρκος παγιδεύεται στο πλέγμα του έρωτα, της βεντέτας και της πατρίδας που κινδυνεύει από τους Οθωμανούς. Έρωτας, αδερφή, χρέος. Κόκκινο σαν αίμα. Και μες στον χαλασμό της μάχης των χριστιανών με τους μουσουλμάνους, το μαύρο φυλαχτό γίνεται ευχή και κατάρα για μια λύση.

Δωρεάν σεμινάρια από σημαντικούς κινηματογραφιστές της Ακαδημίας Κινηματογράφου

Δωρεάν σεμινάρια με τους Α. Αλεξίου, Γ. Ζώη, Γ. Τσούργιαννη, Γ. Τσίρο και τόσους άλλους σημαντικούς κινηματογραφιστές. Όλα αυτά στο φετινό Film Factory της Ακαδημίας Κινηματογράφου ΣΚΔ 17-19/12 στην Ταινιοθήκη (Ιερά Οδός 48). Θα λιώσει το κοκαλάκι μας στα θρανία! More info:http://hellenicfilmacademy.gr/projects/factories/

Όταν ένας συγγραφέας γίνεται μάγος

Το νέο μου μυθιστόρημα είναι 430 σελίδες, δεν το λες και μια σταλιά.
Πρέπει να κάνω τα μαγικά μου για να τελειώσει η επιμέλεια στο dead line.

Στην «κουζίνα» της Αστυνομικής Λογοτεχνίας

Τι πραγματικά συμβαίνει κατά τη συγγραφή ενός αστυνομικού έργου; Πώς έρχεται η σύλληψη της ιδέας; Πώς πλέκεται μια αστυνομική ιστορία; Πώς χτίζονται οι ήρωες, η έρευνα πώς γίνεται; Υπάρχουν μυστικά και κανόνες στα αστυνομικά; 

Την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου στις 20.00 στο βιβλιοκαφέ Έναστρον (Σόλωνος 101) τρεις συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας θα σας αποκαλύψουν τα υλικά από τις δικές τους συνταγές. 

Γρηγόρης Αζαριάδης, Βαγγέλης Γιαννίσης και Δημήτρης Σίμος σε μια βραδιά που θα φέρει αποκαλύψεις και ανατροπές.

Ανακρίνει ο συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας. 
Το κοινό αναλαμβάνει το ρόλο του εφέτη ανακριτή.
Ελάτε να μαγειρέψουμε το έγκλημα!

Μπορείς να κάνεις μια μεγάλου μήκους ταινία χωρίς λεφτά;

Την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2016 στις 8:30 μμ στο θεατράκι του συλλόγου, θα γίνει προβολή της ταινίας μυθοπλασίας του Κώστα Κολημένου «Ο δρόμος του Ορφέα» και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές γύρω από την προσπάθειά τους να ολοκληρώσουν μια ταινία μεγάλου μήκους, δίχως να διαθέτουν τα απαραίτητα χρήματα. Η ταινία θα προβληθεί σε νεότερο, πιο σύντομο cut, σε σχέση με την εκδοχή που βγήκε στις αίθουσες πριν από τρία χρόνια. 
Το «Guerilla Production Lap» θα ολοκληρωθεί με ποτά στο φουαγιέ του χώρου "ΕύΠολις".

Ξεκινά η επιμέλεια του νέου μου μυθιστορήματος

Ξεκινά η επιμέλεια του νέου μου μυθιστορήματος κι όλα μοιάζουν συναρπαστικά, αφού ανακάλυψα ότι συγγραφέας και επιμελήτρια έχουν το ίδιο σημειωματάριο "Κομπλιμέντα για τον άντρα". Με άλλα λόγια, η επιμελήτριά μου έχει τον τρόπο της...

2ος Διαγωνισμός Αστυνομικού Διηγήματος

2ος Διαγωνισμός Αστυνομικού Διηγήματος
Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει από την 15η Νοεμβρίου 2016 ως τις 15 Φεβρουαρίου 2017

Οι εκδόσεις «΄Απαρσις» διοργανώνουν, σε συνεργασία με την Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.), τον 2ο Διαγωνισμό Αστυνομικού Διηγήματος, με στόχο την ανάδειξη νέων και ταλαντούχων συγγραφέων στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας. 

Υπενθυμίζεται ότι το 2013, οι εκδόσεις «Άπαρσις» είχαν διοργανώσει, σε συνεργασία και πάλι με την Ε.Λ.Σ.Α.Λ., τον 1ο Διαγωνισμό Αστυνομικού Διηγήματος, στον οποίο συμμετείχαν περισσότεροι από 100 συγγραφείς και συνοδεύτηκε από την έκδοση του συλλογικού τόμου «15 σφαίρες αναζητούν θύματα», ο οποίος περιλάμβανε τα 15 διακριθέντα διηγήματα. [1]

Η κριτική επιτροπή του 2ου Διαγωνισμού Αστυνομικού Διηγήματος αποτελείται από τους γνωστούς συγγραφείς - μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.Λ.: Νεοκλή Γαλανόπουλο, Αντώνη Γκόλτσο, και Φίλιππο Φιλίππου


Το πλήρες χρονοδιάγραμμα του διαγωνισμού έχει ως εξής:
Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει από την 15η Νοεμβρίου 2016 ως τις 15 Φεβρουαρίου 2017. Από τις 15 Φεβρουαρίου ως τις 30 Απριλίου 2017 θα γίνει η αξιολόγηση των διηγημάτων από την κριτική επιτροπή. Περίπου ένα μήνα μετά θα πραγματοποιηθεί η έκδοση των 15 καλύτερων διηγημάτων.
Πρόθεσή μας είναι ο διαγωνισμός να κλείσει με ένα μικρό Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας και Noir, το οποίο σχεδιάζεται ήδη, σε χώρο που θα επιλεγεί και θα γνωστοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2016. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, θα βραβευτούν τα τρία καλύτερα διηγήματα του τρέχοντος διαγωνισμού, ενώ θα πραγματοποιηθούν ακόμη προβολές ταινιών, συζητήσεις, εκθέσεις εικαστικών έργων εμπνευσμένων από τα διηγήματα του προηγούμενου διαγωνισμού, θεατρικά δρώμενα κ.ά. Για όλα αυτά θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση από τις εκδόσεις και καλούμε από τώρα τους συμμετέχοντες στον διαγωνισμό να μας βοηθήσουν όπως μπορούν, με τις προτάσεις τους, τις ιδέες τους, κ.ά.

Όροι και διαδικασία συμμετοχής στον διαγωνισμό
Στον διαγωνισμό μπορούν να πάρουν μέρος, άντρες και γυναίκες, ανεξάρτητα αν έχουν εκδώσει ή όχι κάποιο βιβλίο λογοτεχνίας. Μπορεί να είναι κάτοικοι Ελλάδας ή εξωτερικού.
Δεν μπορούν να συμμετέχουν στον διαγωνισμό μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.Λ.
Τα διηγήματα έχουν ελεύθερο θέμα, αλλά θα πρέπει να εντάσσονται με την ευρεία έννοια του όρου στην αστυνομική λογοτεχνία, να μην έχουν συμμετάσχει σε άλλο διαγωνισμό και να μην έχουν δημοσιευτεί σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή.
Τα διηγήματα πρέπει να είναι γραμμένα στην ελληνική γλώσσα.
Ο κάθε διαγωνιζόμενος μπορεί να συμμετάσχει με ένα μόνο διήγημα, θα φέρει την ευθύνη της υπογραφής του και κάθε άλλη ευθύνη σχετικά με την πατρότητα και την πρωτοτυπία του διηγήματος.
Τα διηγήματα δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 2.500 λέξεις.

Η κριτική επιτροπή θα επιλέξει τα 15 καλύτερα διηγήματα, που πληρούν τους όρους του διαγωνισμού και τα 3 πρώτα από αυτά που θα βραβευτούν και θα αποτελέσουν το υλικό για δράσεις του επόμενου Φεστιβάλ. Η τελική απόφαση της κριτικής επιτροπής θα είναι οριστική και δεν θα επιδέχεται αμφισβήτηση.
Η υποβολή των διηγημάτων γίνεται με αποστολή e-mail στη διεύθυνση aparsis.dad2@gmail.com Στο «Θέμα» του e-mail θα πρέπει να αναγράφεται ο τίτλος του διηγήματος με την προσθήκη: «Για τον 2ο Διαγωνισμό Αστυνομικού Διηγήματος». Συνημμένα στο e-mail πρέπει να είναι:
1. Το διήγημα σε αρχείο word, στην αρχή της πρώτης σελίδας του οποίου, θα πρέπει να αναγράφεται μόνο ο τίτλος του διηγήματος χωρίς το όνομα του δημιουργού.
2. Το βιογραφικό του διαγωνιζόμενου σε διαφορετικό αρχείο word, το οποίο θα περιλαμβάνει και αναλυτικά στοιχεία επικοινωνίας.
Οι διοργανωτές διατηρούν το δικαίωμα να μεταβάλλουν τις ημερομηνίες, να συμπεριλάβουν λιγότερα από 15 διηγήματα στο βιβλίο (εφ’ όσον η αξία των διηγημάτων και η συμμετοχή δεν είναι η αναμενόμενη) ή να ματαιώσουν τον διαγωνισμό. Οποιαδήποτε συμμετοχή δεν είναι σύμφωνη με όλους ανεξαιρέτως τους όρους συμμετοχής, θα αποκλείεται από τον διαγωνισμό.
Με την αποστολή του διηγήματος, ο διαγωνιζόμενος αποδέχεται ότι το έργο του θα τεθεί υπό αξιολόγηση. Εκχωρεί στις εκδόσεις «Άπαρσις» το αποκλειστικό δικαίωμα για δημοσίευση του διηγήματός του σε βιβλίο (εφ’ όσον διακριθεί στον διαγωνισμό). Οι διαγωνιζόμενοι αποδέχονται ότι το μέρος των εσόδων από την πώληση του βιβλίου, που θα εκδοθεί και αντιστοιχεί στο ποσοστό των δικαιωμάτων του συγγραφέα, θα παραχωρηθεί στις εκδόσεις «Άπαρσις», με στόχο την προώθηση του ελληνικού αστυνομικού διηγήματος. Οι 15 επιλεγέντες συγγραφείς της έκδοσης αποδέχονται πως δεν θα λάβουν οικονομικό αντάλλαγμα από την πώληση του βιβλίου, πέραν των 3 δωρεάν αντιτύπων. Οι 3 πρώτοι διακριθέντες θα λάβουν από 5 αντίτυπα της έκδοσης.
Η συμμετοχή στον διαγωνισμό προϋποθέτει και συνεπάγεται την πλήρη και ανεπιφύλακτη αποδοχή του συνόλου των παραπάνω όρων.

Για οποιαδήποτε πρόσθετη πληροφορία ή διευκρίνιση για τον διαγωνισμό, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο:
aparsis.dad2@gmail.com, ή στον τηλεφωνικό αριθμό 215 515.56.00 (απογευματινές ώρες).

Αναγνώσεις μικρού μήκους στο βιβλιοκαφέ Έναστρον

Αισθησιακές ιστορίες και κατά λάθος δολοφόνοι, Νέες Τάξεις Πραγμάτων, μονομαχίες, ο Κάφκα, ένας εξωγήινος κι άλλα σύντομα διηγήματα σας περιμένουν τη Δευτέρα 14.11 στις 8 μμ στο βιβλιοκαφέ Έναστρον (Σόλωνος 101). 

Επτά νέοι συγγραφείς στα πρώτα τους βήματα διαβάζουν κείμενά τους και μας καλούν να τους ακούσουμε. Συμμετέχουν: Βασιλική Μαλέκα, Γιώργος Καρακασίδης, Νάνσυ Σιδέρη, Κώστας Μεγγησίδης, Χρήστος Δεμέτης, Νίκος Ηλιάδης, Χριστίνα Σπηλιοπούλου.

Οικοδεσπότης ο συγγραφέας Βαγγέλης Μπέκας.

"Διαφωνίες" David Cronenberg και Salman Rushdie για λογοτεχνία και σινεμά

«Πάντα πίστευα πως θα ακολουθήσω την καριέρα του συγγραφέα και γι’ αυτό νομίζω ακόμα και τώρα θεωρώ τη λογοτεχνία «ανώτερη μορφή» τέχνης από τον κινηματογράφο. Προς έκπληξή μου όμως, όταν μίλησα κάποτε με τον Salman Rushdie -τον θεωρώ έναν από τους πιο ενδιαφέροντες συγγραφείς της γενιάς του- με κοίταξε σαν να ήμουν τρελός. Πίστευε ακριβώς το αντίθετο. […] Του έφερα παραδείγματα από αποσπάσματα που είχε γράψει, τα οποία δε θα μπορούσαν ποτέ να μεταφραστούν σωστά σε εικόνες, ενώ εκείνος μου έφερε παραδείγματα από ταινίες με τις οποίες κανένα βιβλίο δεν θα μπορούσε να συγκριθεί. Τελικά, συμφωνήσαμε ότι στις μέρες μας ο κινηματογράφος  και η λογοτεχνία, όχι μόνο αλληλοτροφοδοτούνται, αλλά και συμπληρώνονται. Δεν μπορείς να συγκρίνεις αυτές τις δύο δραστηριότητες».    

David Cronenberg

(Laurent Tirard, Master class από τους σημαντικότερους σύγχρονους κινηματογραφιστές, Εκδ. Πατάκη)

Μεσοτοιχία

Μου ’πε η μάνα μου, για τότε που ζούσανε σ’ ένα ημιυπόγειο στην πλατεία Βάθης. Βόλευε να παίρνει ο πάππος το λεωφορείο για το εργοστάσιο στα Οινόφυτα. Κείνο το σπίτι, το σπίτι των φοιτητικών της χρόνων, ήταν μεσοτοιχία με μπουρδέλο. Και καμιά φορά οι πελάτες χτύπαγαν την λάθος πόρτα. Κι η γιαγιά, που καθάριζε σκάλες, τι να πει. Τι να πει εκείνη, τι να πω κι εγώ, που οι ζωές τους έμοιαζαν νεορεαλιστική ταινία. Όλη η ζωή μου μια μεσοτοιχία.

"Το διπλό πρόσωπο του νου": μεταμοντέρνο θρίλερ

"Το διπλό πρόσωπο του νου" είναι ένα μεταμοντέρνο θρίλερ, μια σπαζοκεφαλιά τύπου "Memento" με μπόλικο από "Τριλογία της Νέας Υόρκης", ένα λογοτεχνικό παζλ γραμμένο με κέφι και χιούμορ. Σε ένα στόρι που ο συγγραφέας Γιάννης Παπαγιάννης πρωταγωνιστεί. Και μας παρασέρνει σ' ένα οικοδόμημα που οι αρμοί του δεν φαίνονται εύκολα με αγύμναστο μάτι, ενώ οι υπαρξιακές αγωνίες περί λογοτεχνίας διεμβολίζουν το σώμα του μυθιστορήματος. Δύσκολο βιβλίο μεν, πετυχημένο στοίχημα δε. Γεμάτο αρετές. "Το διπλό πρόσωπο του νου" (τίτλος που αναπόφευκτα μου θυμίζει "Το διπλό βιβλίο" του Χατζή) αξίζει να διαβαστεί κι από ανυποψίαστους που επιθυμούν να μυηθούν στα μυστικά της μεταμοντέρνας λογοτεχνίας. Θα ανοιχτούν σε νέους ορίζοντες.

"Χύτρα" και Κιούμπρικ Love For Ever

H μικρή μας "Χύτρα" κάνει παρέα με τον τρισμέγιστο Κιούμπρικ στο βιβλιοπωλείο Πολιτεία. Και όταν σβήσουν τα φώτα κάνουν κι άλλα πολλά και παμπόνηρα. Προσοχή, μην το μάθει κανείς!