Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση - Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση - Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 19, 2007

Τα αδέσποτα ζώα ανήκουν σε όλους μας


Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η αθρόα μεταφορά αδέσποτων ζώων (κυρίως σκύλων αλλά και γάτων), από την Ελλάδα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 8.000 μέχρι και 150.000 αδέσποτα ζώα ετησίως! Δεν είναι λίγες οι φορές που, φιλόζωοι έχουν παρεμποδίσει τη μεταφορά ζώων, αφού έχουν διαπιστώσει πως δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις υιοθεσίας αδέσποτων ζώων –όπως αυτές ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία, με συνέπεια να μην διασφαλίζεται,ούτε στο ελάχιστο, η τύχη των ζώων όταν μεταφέρονται εκτός συνόρων!
Που πάνε τα αδέσποτα; Ποια η κατάληξή τους, όταν δεν είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και όταν δεν υπάρχουν ούτε καν οι υπεύθυνες δηλώσεις των ατόμων που θα τα υιοθετήσουν, οι οποίες να αναφέρουν πως τα συγκεκριμένα ζώα δεν θα χρησιμοποιηθούν σε πειράματα; Πόσο φιλοζωική ενέργεια είναι η μαζική μεταφορά τους κάτω από άθλιες συνθήκες;

Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό υποστηρίζουν πως οι συνθήκες στις Ευρωπαϊκές χώρες είναι «παραδεισένιες». Θυμίζουμε ότι αναφέρονται σε χώρες που εφαρμόζουν την ευθανασία στα κυνοκομεία τους, χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την κατασκευή και εμπορία γούνας από γάτες και σκύλους και έχουν προϊστορία, τόσο στην βαρβαρότητα κατά ζώων, όσο και στην χρησιμοποίησή τους σαν πειραματόζωα. Και να υπενθυμίσουμε πως ο ισχυρισμός της αδυναμίας χρησιμοποίησης αδέσποτων για πειραματικούς σκοπούς δεν ευσταθεί, τόσο σύμφωνα με σχετικό πόρισμα Ελλήνων κτηνιάτρων, όσο και με βάση τη λογική. Γιατί αδυνατούμε να αντιληφθούμε τη σημασία της γονιδιακής καθαρότητας σε περιπτώσεις όπου οι δοκιμές αφορούν το τρίχωμα των ζώων (π.χ. σαμπουάν) ή όταν σπάνε τα κόκαλα των σκύλων σε πειράματα σχετικά με κατάγματα ή ακόμα και στις περιπτώσεις όπου τα ζώα χρησιμοποιούνται σε δοκιμές αποτελεσματικότητας όπλων.

Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό αποδεικνύουν το γεγονός της υιοθεσίας τους από οικογένειες παρουσιάζοντας φωτογραφίες σκύλων σε εσωτερικούς χώρους σπιτιών. Να μας συγχωρέσουν την καχυποψία, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Μεμονωμένες φωτογραφίες σκύλων δεν αποδεικνύουν πως αυτά είναι τα ζώα που μεταφέρθηκαν εκτός Ελλάδος, ούτε αποδεικνύουν πως αυτά είναι όλα τα ζώα.
Μόνο η τήρηση των νομικών προϋποθέσεων μπορεί να εξασφαλίσει, σε κάποιο, έστω, περιορισμένο βαθμό τη μεταφορά των ζώων για υιοθεσία.

ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΟΖΩΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ:

-Να φροντίζουν για την απαρέγκλιτη τήρηση της νομοθεσίας σχετικά με την εξαγωγή ζώων από τη χώρα.
-Να φροντίζουν για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών επιβίωσης των αδέσποτων στην ίδια τους τη χώρα και να μην εξάγουν τα ζώα αφήνοντας αμετάβλητες τις συνθήκες επιβίωσής τους στην Ελλάδα. Η εξαγωγή ενός προβλήματος, κάθε άλλο παρά επιλύει το πρόβλημα.
-Να επενδύουν τους οικονομικούς τους πόρους στη δημιουργία συνθηκών περίθαλψης των αδέσποτων και όχι σε αναποτελεσματικές μηνύσεις.

ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ:

-Να καλύψει το νομικό κενό του ν. 3170/2003, προβλέποντας την τιμωρία όσων μεταφέρουν, παράνομα, αδέσποτα σε χώρες του εξωτερικού και εφαρμόζοντας επιτέλους τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 998/2003 (βάσει του οποίου κατασχέθηκαν τα ζώα στην Ανκόνα και παραπέμφθηκαν οι παραβάτες στη Δικαιοσύνη).
-Να εντατικοποιήσει τους ελέγχους του στις εξόδους της χώρας, προκειμένου να αποτρέψει την παράνομη εξαγωγή αδέσποτων ζώων.
-Να βοηθήσει έμπρακτα τους Δήμους στις προσπάθειές τους για περισυλλογή, πιστοποίηση και απελευθέρωση των αδέσποτων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον.

Τρίτη, Οκτωβρίου 30, 2007

Αυτοί με τους ανεμόμυλους... Εμείς με τους Δον Κιχώτες!


Για να αυξηθούν κατακόρυφα τα κέρδη κάποιων πολυεθνικών, ο πλανήτης αιμορραγεί.
Για να μην σκίζουν τα δίχτυα μας, σκοτώνουμε τα δελφίνια.

Για να συνεχίζει να παράγει σκουπίδια η τεταρατούπολις Αθήνα
(θέλει πολύ ενέργεια η άτιμη!)
πρέπει να καταστρέψουμε τις ομορφιές της ελληνικής υπαίθρου(;!)
χαρίζοντας βιότοπους σε βιομηχάνους, που θα τους μετατρέψουν σε Αιολικά Πάρκα παραγωγής δισεκατομμυρίων.

Κι ένα κλισέ.
Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα.

Κι ένα μη κλισέ.
Η Ελλάδα είναι η «πιο όμορφη χώρα του κόσμου» γιατί δεν μοιάζει με την Αθήνα.

Άρα

Πρέπει να προστατέψουμε τις φυσικές ομορφιές της υπαίθρου από τις αιμοδιψείς προθέσεις των αρπακτικών.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;
Γνωρίζω καλά ότι έχουν στραφεί εναντίον των αιολικών πάρκων
σοβαρές οικολογικές οργανώσεις
και όχι τίποτα τυχάρπαστοι ατομιστές.

Τα αιολικά πάρκα δεν είναι η λύση του οικολογικού προβλήματος.
Προκαλούν μεγαλύτερες ζημιές παρά οφέλη στο περιβάλλον.

Αν δεν αντικατασταθούν οι μηχανές εσωτερικής καύσης, το πρόβλημα δεν λύνεται.
Οι ανεμογεννήτριες είναι το άλλοθι, οικολόγων τύπου Αλ Γκορ…

Οι ανεμογεννήτριες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το πετρέλαιο.
Η παραγωγή ενέργειας που μπορούν στο max να προσφέρουν με το ζόρι αγγίζει το 10% του συνόλου.
Και με τι αποτελέσματα…

Είναι ασπιρίνη για τον πονοκέφαλο αλλά ο ασθενής χρειάζεται ριζοσπαστικές λύσεις, εγχείρηση ανοικτής καρδιάς!

Οι άνθρωποι που έχουν οικολογική συνείδηση πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου.
Να καταθέσουν επιχειρήματα και εναλλακτικές προτάσεις, ώστε ο καθένας να μάθει και να διαλέξει μετερίζι.

Μαζί με τους Ανεμόμυλους και τα αρπακτικά;
Ή μαζί με τους Δον Κιχώτες και τη Φύση;…



ΥΓ1. Ένα αντι-post με αφορμή, την άλλη άποψη της ιέρειας Ψιλικατζού.

ΥΓ2. «Στην Αττική, η Εκτελεστική Επιτροπή του ΟΡΣΑ (Οργανισµού Ρυθµιστικού Σχεδίου Αθήνας) απέρριψε την πρόταση εγκατάστασης αιολικών πάρκων, επειδή θεώρησαν ότι η συνεισφορά στο ενεργειακό ισοζύγιο τής Αττικής θα ήταν µηδαµινή και δυσανάλογη συγκριτικά µε τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα προκαλούσαν οι διανοίξεις οδών προσπέλασης και δικτύων διασύνδεσης καθώς και η αισθητική ρύπανση από τις ανεµογεννήτριες.» (Γαλέρα, Τέος Ρόμβος)


VITA MI

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 05, 2007

Μια υπογραφή αντί για μούντζα!

Αντί να τους φτύσουμε κατάμουτρα, ας λειτουργήσουμε θετικά και ας πάρουμε την πρωτοβουλία. (Εγώ πάντως έτσι κι αλλιώς θα τους φτύσω!)
Η συλλογή όσο το δυνατό περισσότερων υπογραφών θα δώσει το μήνυμα.
Το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη!
Παραθέτω το link με το κείμενο και τις ψηφιακές υπογραφές:

Δασολόγιο ΤΩΡΑ
ΟΧΙ στην αναθεώρηση του άρθρου 24
ΝΑΙ σε ανεξάρτητο Υπουργείο Περιβάλλοντος

Για να διαβάσεις το κείμενο και να βάλεις την τζίφρα σου (και όχι κάτι άλλο) klik εδώ!

ΥΓ. Καραμανλή, Καραμανλή, άξιε και υπερήφανε αρχηγέ της Ελληνικής Μπανανίας, δεν ξεχνώ ότι ήθελες να πετάξεις το άρθρο 24 του συντάγματος για την προστασία των δασών, στον κάλαθο των αχρήστων… Βρε ουστ!!

Πέμπτη, Αυγούστου 30, 2007

ΒΕΛΑΞΤΕ ΜΠ(Ρ)ΕΕΕΕ, τσάμπα είναι…


Προσευχή στο μεγαλοδύναμο (λαό) έκανε ο Καραμανλής να μην τον κράξουμε στην πλατεία Συντάγματος. Ξενύχτησε το αγόρι μου, προσευχόμενος μαζί με τους δημοσκόπους…

Κι εμείς που εισακούσαμε τις προσευχές του, 10.000 πρόβατα συνολικά, βοσκήσαμε όλο το κουτόχορτο της πλατείας συντάγματος την Τετάρτη το απόγευμα, κοιτώντας αμήχανα δεξιά-αριστερά χωρίς μπε και βελάσματα.

Κάναμε μούγκα στη στρούγκα λοιπόν γιατί του χουμε αδυναμία που ναι ομορφόπαιδο, καλός οργανωτής και δουλευταράς.

Βρε σεις ξεχάσαμε να του πούμε κι ένα μπράβο, ένα ευχαριστώ του ανθρώπου που έσωσε τουλάχιστον την υπόλοιπη Ελλάδα.
Ε , λοιπόν εγώ ο Vita Mi Barouak εκ μέρος όλων των ελλήνων σε ευχαριστώ, τρισμέγιστε αρχηγέ μας και σωτήρα μας!
Μπράβο καρντάση μου, μπράβο πατσά μου!
Πάντα τέτοια...

ΥΓ1. Μετά την αυτοφίμωση, μήπως ήρθε η ώρα να αυτοφασκελωθούμε;!!
ΥΓ2. Πάλι καλά που ήμασταν... ΜΑΥΡΑ ΠΡΟΒΑΤΑ!

Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2007

Το πράσινο γάλα

(κεφ 4, παρ 3, από την Ιστορία της μαρμΕΛΛΑΔΑΣ)
.

Μια φορά κι ένα καιρό η χώρα μας ήτανε πράσινη.
Κάποιοι βιαστικοί, είπαν ότι το χρώμα της το είχε βάψει ένας πράσινος ήλιος βασιλιάς, μεγάλο ταλέντο στη βούρτσα και το μυστρί(με μεταπτυχιακό στις αφισοκολλήσεις του 81) αλλά ευτυχώς δεν τους πίστεψε κανείς.
Ξέρουν πολλά τέτοια οι πρασινοφρουροί, μέρες που ναι…

Η αλήθεια ήταν πως η χώρα μας ήτανε πράσινη, γιατί το γάλα που η μάνα-γη βγάζει απ’ τα σπλάχνα της για να ταΐσει τα παιδιά της, είναι πράσινο!
Χωρίς αυτό δεν υπάρχει ζωή! Δεν υπάρχει μέλλον…
Κάθε πράσινο βουνό κι ένα στήθος της μάνας γης!
Μεγάλο, μικρό καθένα με τη δικιά του χάρη, μας δίνει το φιλί της ζωής με το οξυγόνο του, το πράσινο γάλα…

Πέρασε όμως ο καιρός, και η δικιά μας αδιαφορία και μαλάκυνση, έθρεψε εκείνους που στη θέση του μητρικού στήθους, είδαν το πορνό, την εκμετάλλευση, το χρήμα! Και αποφάσισαν με πύρινες φλόγες να το ξυρίσουν, για να εκμεταλλευτούν τη γη, να προσφέρουν στην «ανάπτυξη του τόπου»…

Εκείνοι που βάζουν πάνω απ’ όλα το κέρδος!
Αυτοί που κατάντησαν τον πλανήτη μας σ’ αυτό το χάλι…

Και σαν να μην έφτανε η δικιά μας μαλακία, ήμασταν κι άτυχοι γιατί εκείνη την περίοδο, που το πράσινο έγινε μαύρο, κυβερνούσαν οι πιο άχρηστοι των αχρήστων! Μάρτυρας μου η μάνα γη, όσο ζω τέτοια κυβερνητική ανικανότητα δεν έχω ξαναδεί!
«Όχι, όχι εμείς αγαπάμε το πράσινο, κι ας είμαστε γαλάζιοι.», τους άκουγες να ξεφωνίζουν στα παράθυρα αλλά η αλήθεια ήταν, ότι τις προθέσεις τους τις είχαν δείξει, λέγοντας πριν λίγο καιρό πως στοχεύουν να αποκεφαλίσουν το άρθρο 24 του συντάγματος, για την προστασία των δασών.
Αντί λοιπόν να κάνουν αυστηρότερους νόμους για την προστασία των δασών, έστρωσαν το δρόμο των εμπρηστών με ροδοπέταλα.
Κι εμείς οι σοφοί πολίτες, που τώρα κλαίμε με μαύρο δάκρυ, τους αριστερούς και τους οικολόγους που ούρλιαζαν τότε για το άρθρο 24, τους λέγαμε τρελούς, γραφικούς, παράφρονες!
Εκ προμελέτης ή εξ αμελείας δάνεισαν λοιπόν οι γαλάζιοι τον πυρσό τους, στους εμπρηστές, κλείνοντας τους το μάτι εικοσιτέσσερις φορές.
«Βρε γιατί δεν μας πιστεύετε, εμείς οι γαλάζιοι, θα φέρουμε το αδερφάκι μας το νερό, που ‘ναι καταγάλανο, γαλάζιο, μπλε και θα σβήσουμε κάθε εστία!», επέμεναν οι γαλάζιοι.

Όταν όμως ήρθε η κρίσιμη ώρα, έμπλεξαν τα μπούτια τους, δεν μπορούσαν να συντονιστούν. Απόφαση δεν μπορούσαν να πάρουν, γιατί είχαν βαρύνει απ’ την πολύ μάσα, το αίμα τους είχε φύγει απ το κεφάλι και είχε πάει στο στομάχι, για να χωνέψουν τα ομόλογα. Μπερδεύτηκαν λοιπόν μες την μεσημεριανή ντάγκλα, κι όταν τελικά κατάφεραν να συντονιστούν κι έφεραν νερό, το μόνο που μπόρεσαν να σβήσουν ήταν τα κάρβουνα, μην τυχόν και οι οργισμένοι, καψαλισμένοι ανασθενάρηδες δεν τους μαυρίσουν στην κάλπη!