ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ#2

Αλείφουν τις πόλεις με ατσάλι

και δεν μιλάς αναθεματισμένη συνείδηση

ενθύμιο από ιστορίες το μετέωρο βήμα της επιλογής

όμως δεν φοβάμαι

κοίτα μόνο κλαίω

ακουμπώντας

στα μουχλιασμένα περβάζια της ανατολής

άκουω τη γη που ζει

χορεύει στον χτύπο της βροχής

νιώθω εξιλεωμένος

άθεος αθάνατος

ο χρόνος πρέζα

ψάχνουν να τον βρουν

τα παιδιά απ’ τις πόρτες

μαζεύω τις λέξεις από την άσφαλτο

τρέχω στις τέχνες των τοίχων

φωτιά στο ποτήρι

ένα τσιγάρο γεμάτο ιδέες

κι εσύ καρδιά μου

βαδίζεις με τα αγρία πιάνα

στην γη του αχαλίνωτου κέρδους

εξέγερση οι ανάγκες που έρχονται

al.barouak

Καλό ταξίδι στις πόλεις του Ομήρου

Barouak
πεζοστράτης των κόκκινων αφηγήσεων
κοιτώ το πέταγμα
των κορακιών
πάνω από τα μανιοκαταθλιπτικά
κεφάλια των αγαλμάτων
τα πέτρινα βλέμματα μου προκαλούνε οργή

αγοράζω σκοτάδι
στο παρανάλωμα των λέξεων
ζωγραφίζω με αλγόριθμους
βιντεολόγια προς κάθε βλέμμα
μέρες ψηφιακής χειραψίας
ο έρωτας-η επανάσταση-το νερό
κοινωνικά φύλλα πέφτουν

στην καλωδιακή φράντζα μου
σου στέλνω μήνυμα

καλό ταξίδι στις πόλεις του Ομήρου

εκεί ρώτα για τους ποιητές
που βαδίζουν και παραπαίουν
στις ράχες των μπουκαλιών
τρέχουν στις κεραμοσκεπές
των μυαλών
φωνάζουν ανάμεσα από τα αυτοκίνητα
λέξεις που η μπάσταρδη σου φύση
δεν ευλόγησε ποτέ.

ποίηση-φωτογραφία

al barouak

ο λόγος σας ρημάδι

Σήμερα έχασα την φύση μου
μες του κορμιού την ηδονή
τα όνειρα ψεύτικα
και οι ανταύγιες από τα Φώτα
τα μυαλά μου χρωματίζουν
νύχτα τελειωμένη αρχή
του μάγου ενδιάμεσο χάδι
και η γαμημένη έπαρση
ο θάνατος της σκέψης

επεξεργασμένη τηλεόραση
σπασμένη οθόνη
κόκκινα μου μάτια
δεν σας ξεχνώ
στα καφενεία των
όμορφων λαών απαγγέλλω το νέο παρόν
ιδανικές συνθήκες- ιδανικές ήττες
είδα την κίνηση μα δεν το λεω
σταματώ το δάκρυ πριν πέσει
στην θάλασσα των ποτηριών

όμορφο τζάμι σπασμένο
στους αγέρηδες φέρνεις
το πρώτο γλυκό φιλί
δεν θέλω τίποτα τώρα
μα αύριο όλα
ανέραστο κομμάτι
κομμένο στα μέτρα μου
χαμόγελο –εγώ –εσύ που με κοιτάς
και το άναρχο χάος συνεχίζει να δουλεύει
για μας

ο λόγος σας ρημάδι
στα έλα της οδοιπορίας χαρακωμένος
λίγες κουβέντες
ο ρόλος μου στο φιλί
είναι λέξεις πέτρες
που άλλοτε χτίζεις
άλλοτε τις πετάς
στης πίσσας το οδόστρωμα
και τότε το κρασί των Μεβλεβί θα πιω
μα δεν θα ζήσω το όνειρο
αλλά το παρατεταμένο χαμόγελο
της ανατίναξης

ποίημα al barouak

εικόνα al barouak